Валерия Николаева

Берничә көн элек, мин ачкычларымны кайдадыр югалттым һәм бу хакта фатирымның алгы ишегендә булганда гына белдем. Мин ялгыз яшим, һәм запас ачкычларым әти-әниемдә иде, ләкин алар берничә көнгә шәһәрдән читтә иде. Бәхеткә, Интернет миңа ярдәм итте! Мин компанияне тиз таба алдым һәм остазны чакырдым. Остаз мине гаҗәпкә калдырып тиз килде. Ул миңа фатирда яшәвемне раслаучы документларны сорады, бәхеткә, паспортым белән идем, һәм күршеләрем минем монда яшәвемне расладылар. Ул, мөгаен, 7 минут дәвамында замокка кагылдылар! Һәм ишекне зыянсыз ачты. Шулай итеп, мин бу хезмәттән канәгать булдым.

Сергей Воронин

Мин беркайчан да үземнең машинамның кабинасына керә алмам дип уйламаган идем. Мин бер минутка чыктым, һәм кире кайтканда, ни пульт, ни ачкыч ишекне ача алмады. Шәһәрнең уртасында, хәтта кызымның туган көнендә калып калдым. Эвакуация чакырырга теләдем, кәефем бөтенләй юк иде. Дустымны чакырдым, аның һәрвакыт барлык телефоннары бар, һәм ул миңа эвакуациянең кыйммәтле булуын һәм проблема, гомумән, мине чишмәвен әйтте. Мин сезнең ашыгыч телефон номерын бирдем, һәм бу чыннан да коткару булды, ул бик тиз килеп җитте, замок ачылды. Яхшы, минем барлык документларым кошелькамда, машинада түгел. Кыскасы, мине һәм кызымның бәйрәме коткарды. Мин бары тик рәхмәт әйтергә телим.